Bir Veda: Yas Tutmak

yüksek ruhların erdemli 
sahipleri gibi olalım, onlar ki 
göçüp giderken 
sessizce dünyadan ve ruhlarına 
yavaşça artık git diye fısıldarken 
hüzünlü dostlarının kimileri der ki 
son nefesini verdi
hayır der diğerleri 
bu yüzden eriyelim hiçbir ses çıkarmadan 
ne gözyaşları sel olup aksın 
ne de fırtınalar çıksın 
hıçkırıklardan 
dünyevileşmesin ilahi sevinçlerimiz 
yoksa biz 
aşkımızın ilahi olduğunu söyleyemeyiz 
zarar ve korku getirir dünyanın hareketi 
hesaplar insanoğlu
o neler getirdi
neydi 
ancak kürelerin korkuyla sarsılması 
çok uzak olsa da bize masumdur yine 
evrenin bu en son korkunç felaketi 
bayağı dünyevi sevgililerin aşkı 
(Ruhları duyularıdır) kabul edemez 
yokluğunu sevgilinin 
sevgili ayrı düşüp uzaklara gidemez 
çünkü uzaklaştırır kendisiyle beraber 
maddeden yapılmış dünyevi aşkı 
ama bizler çok daha saf 
çok daha yüce bir aşkla sevenler 
benliklerimiz bilir bunun ne olduğunu 
birbirine karşılıklı inanmış bu zihinler 
ve daha az özlenir ten gözler dudaklar ve eller 
ikimizin bir olan ruhları böyle işte 
gitmek zorunda olsam henüz dayanamasam da 
karşı gelmelere ben, büyüyorum 
ve ruhum 
işlenerek incelen hafifleyen bir altın 
iki olurlarsa eğer çift olurlar böylece 
bir pergelin bükülmez iki ayağı gibi 
sonsuz aşkla seven bir olan iki sevgili 
sen ruhun sabit duran ayak 
ancak hareket eder dönerse diğer ayak 
ve merkezinde oturuyor olsa da dairenin
dönerse diğer ayağı pergelin 
eğilir ve kulak verir ona hemen 
ve dimdik durur diğer ayak dönerken 
böyle olacaksın sen de olmalısın sevgilim 
sabit ayağı pergelin dolaylı hareketin 
dosdoğru yapacak çizeceğim çemberi 
diğer ayağı pergelin o eşsiz metanetin 
ve başladığım yere en sonunda geri 
Yuvama yuvamıza döndürecek o beni
 
Yazar: John Donne 
Çeviri: Ayşe Ateşoğlu